Wat is het Islam dilemma?

Het Islam dilemma laat een fundamenteel conflict binnen de islamitische leer zien. Het dilemma stelt dat de Koran enerzijds bevestigt dat de Bijbel (de Torah en het Evangelie) betrouwbare en goddelijke openbaringen zijn, maar anderzijds tegen diezelfde openbaringen ingaat op cruciale punten. Volgens dit argument moet een gelovige moslim hetzij de betrouwbaarheid van de Bijbel opgeven, wat de Koran zou diskwalificeren, of de betrouwbaarheid van de Koran opgeven vanwege de tegenstrijdigheden. 

Varianten van het islam dilemma

Christelijke apologeten presenteren verschillende versies, maar we kunnen drie hoofdvarianten onderscheiden:

1. Basisvariant
   a. De Koran bevestigt dat zowel Torah als Evangelie betrouwbaar zijn (bijv. Soera 3:3-4; 5:47; 6:115).
   b. De Koran bevat vervolgens uitspraken die fundamenteel in tegenspraak zijn met de leer van Jezus zoals die in het Evangelie voorkomt, zoals ontkenning van Jezus’ goddelijkheid, kruisiging en opstanding (bijv. 4:157; 5:116).
   c. Dilemma: of de Bijbel is betrouwbaar – dan is de Koran vals; of de Bijbel is corrupt – dan is de Koran vals, omdat hij vertrouwen op corrupte teksten zou bevorderen. 

2. Uitgebreide variant 
   Volgens de Koran kunnen de woorden van Allah (God) niet veranderen (Soera 6:116), daarmee kunnen de Torah en Evangelie dus ook niet gewijzigd zijn. Daarmee wordt het dilemma verder versterkt.

3. Theologische variant
   Sommige christenen koppelen het islam dilemma aan de implicatie dat als de Bijbel corrupt zou zijn, islamitische oproepen om te oordelen naar de Bijbel (zoals in Soera 5:47) theologisch incoherent zijn, omdat Allah zou vragen op een verkeerd pad te oordelen. 

De sterkste variant is zonder twijfel de eerste, omdat deze direct de interne logica van de Koran tegen zichzelf keert en een kernvraag oproept over de betrouwbaarheid van beide geschriften.

Uitgebreide uitleg van de sterkste variant

1. De Bijbel wordt bevestigd in de Koran

In Soera 3:3-4 wordt de Torah en het Evangelie gepresenteerd als eerder door God geopenbaard en authentiek. In Soera 5:47 en 6:115 wordt benadrukt dat Allah’s woord onveranderlijk is – een bijbels verondersteld kenmerk. 

2. De Koran staat vervolgens in strijd met essentiële christelijke doctrines

Voorbeelden:

• Soera 4:157 ontkent dat Jezus gekruisigd is.

• Soera 5:116 ontkent Jezus’ goddelijkheid—Hij werd niet geëerd als zoon van God in islamitische visie. 

3. Beiden kunnen niet waar zijn

• Als je de Bijbel wel als betrouwbaar beschouwt, is de Koran vals omdat hij essentiële waarheden van het Evangelie verwerpt.

• Als de Bijbel corrupt is, is de Koran vals omdat hij ons zou aansporen op onbetrouwbare teksten te vertrouwen. 

Daarmee is het dilemma: hoe dan Gods openbaring nog serieus te nemen?

Reacties van moslims

Moslim-gelovigen en apologeten hebben kritiek ontwikkeld op dit argument, waaronder:

1. De Koran bevestigt niet de moderne Bijbel, maar enkel de oorspronkelijke openbaringen

Zij beargumenteren dat “Tawrat” en “Injeel” in de Koran verwijzen naar de oorspronkelijke goddelijke openbaringen aan Mozes en Jezus, niet de huidige Bijbelse versies. De huidige versies zouden dan corrupt zijn, maar niet de versies waar de Koran over spreekt.

Hoewel dit een populair argument is, heeft het bij nader inzien niet zoveel om het lijf:

• De Koran gebiedt joden en christenen in de 7e eeuw om te oordelen volgens de geschriften die zij toen bezaten (bijv. Soera 5:47: “Laat de mensen van het Evangelie oordelen met wat Allah daarin heeft neergezonden”). Dat kan alleen slaan op de toenmalige Bijbel, want die was al eeuwenlang in omloop. Die Bijbel is hetzelfde als de tekst die we nu hebben. Zo dateren de Dode Zeerollen van honderden jaren voor het ontstaan van de Islam. 

• Er bestaat geen historisch bewijs dat de Bijbel fundamenteel is veranderd, zeker niet na het ontstaan van de Islam. We hebben duizenden handschriften die tonen dat de kernboodschap (kruisiging, opstanding, Jezus’ goddelijkheid) onveranderd is.

• Als Allah bedoelde dat de geschriften corrupt waren, zou het absurd zijn dat Hij mensen opdroeg naar corrupte teksten te leven.

2. Zwakke hadiths worden onterecht geciteerd

Critici wijzen erop dat de hadith die zou aantonen dat Mohammed de Bijbel bevestigde, zwak of zelfs gefabriceerd is. 
Dit argument is nog zwakker, omdat het Islam dilemma niet steunt op Hadith teksten. Het steunt op teksten uit de Koran zelf. 

3. De Bijbel is sowieso historisch onbetrouwbaar

Het argument is hier dat de evangeliën pas tientallen jaren na Jezus zijn geschreven en dat er varianten bestaan (zoals het lange einde van Marcus en het verhaal van de overspelige vrouw in Johannes). Daaruit volgt dat de huidige Bijbeltekst zelf geen betrouwbare weergave zou zijn. 

Ook dit argument is niet sterk en valt vrij snel uit elkaar:

• Tekstkritiek toont dat de Bijbel uitzonderlijk goed bewaard is. De varianten gaan over kleine details, niet over centrale doctrines als kruis en opstanding.

• Zelfs de vroegste handschriften (2e eeuw) laten zien dat de christelijke kernboodschap al vaststond. Daarmee valt de claim van corruptie op grote schaal in het water.

• Bovendien botst dit argument opnieuw met de Koran zelf: die zegt immers dat Allah’s woorden onveranderlijk zijn (6:115; 18:27). Als de Bijbel was vervalst, zou dat Allah’s macht en trouw in twijfel trekken.

Deze video toont vier Koranverzen die benadrukken dat goddelijke woorden onveranderlijk zijn en dat de Torah en het Evangelie bevestigd worden, waardoor de spanning tussen die verzen en de contradictie op centrale punten krachtig wordt gedemonstreerd.

Stap voor stap

Het islam dilemma, stelt moslims voor een existentiële uitdaging: geloven in de betrouwbaarheid van de Bijbel betekent dat de Koran onjuistheden bevat; geloven in de Koran betekent dat de Koran de Bijbel betrouwbaar noemt terwijl dit toch niet zo is.