De relatie tussen de Koran en de Bijbel is een onderwerp van veel discussie, zeker tussen moslims en christenen. Wat zegt de Koran eigenlijk over de Bijbel? De Koran noemt in ieder geval de Torah, Psalmen en Evangelie. Maar kunnen moslims, op basis van hun eigen geloof, bevestigen wat de Torah, de Psalmen en het Evangelie zijn? En zo ja, wat betekent dat voor hun opvatting van de Bijbel zoals die vandaag bestaat? Vanuit christelijk perspectief is het bijzonder dat de Koran op veel plekken positieve uitspraken doet over deze eerdere boeken, terwijl moslims tegenwoordig vaak volhouden dat ze “veranderd” of “vervalst” zijn.
De vermelding van eerdere openbaringen in de Koran
De Koran erkent expliciet het bestaan van eerdere geopenbaarde geschriften:
- Tawrat (Torah) – de wet geopenbaard aan Mozes
- Zabur (Psalmen) – aan David gegeven
- Indjil (Evangelie) – aan Jezus gegeven
Soera 3:3 zegt:
“Hij heeft op u de Schrift geopenbaard met de waarheid, bevestigend wat daaraan voorafging. En Hij heeft de Tawrat en de Indjil geopenbaard.”
En in Soera 5:46:
“En Wij hebben Jezus, de zoon van Maria, de Indjil gegeven waarin leiding en licht is…”
Dit is opmerkelijk. De Koran noemt de Torah en het Evangelie “leiding” en “licht”. Dat zijn positieve, theologisch geladen termen. De Bijbel wordt in feite gepresenteerd als legitieme, goddelijke openbaring.
Daarmee bevestigt de Koran dus het bestaan van die boeken – en impliceert ook hun betrouwbaarheid op dat moment.
Wat zegt de Koran over de betrouwbaarheid van Gods Woord?
De Koran lijkt op meerdere plekken te benadrukken dat Gods woorden niet veranderd kunnen worden:
- “Geen is er die de woorden van God kan veranderen.” (Soera 6:34)
- “Volkomen zijn de woorden van jouw Heer, in waarheid en gerechtigheid. Niemand kan Zijn woorden veranderen.” (Soera 6:115)
- “Voor de woorden van God bestaat geen verandering.” (Soera 10:64)
Deze verzen maken het moeilijk om de stelling te verdedigen dat de eerdere boeken zijn vervalst. De implicatie is duidelijk: als het Evangelie en de Torah van God afkomstig zijn, en Zijn woorden niet veranderd kunnen worden, dan moeten deze boeken – in ieder geval ten tijde van Mohammed – nog betrouwbaar zijn geweest.
Toch vervalst? De islamitische theorie van tahrief
De klassieke islam heeft echter een theorie ontwikkeld om het contrast tussen de Koran en de Bijbel te verklaren: tahrief (vervalsing of verandering).
Er wordt onderscheid gemaakt tussen:
- Tahrief al-ma’na – verandering in interpretatie
- Tahrief al-nass – verandering van de tekst zelf
De eerste vorm (verkeerde uitleg) is al oud, maar pas later ontwikkelde men de visie dat de tekst zelf corrupt was geworden. Deze opvatting wordt door veel moslims vandaag verdedigd.
Maar: de Koran zelf zegt dit nergens expliciet. Sterker nog, het Nieuwe Testament wordt zelfs in positieve termen genoemd. Bijvoorbeeld:
“Laat de mensen van het Evangelie oordelen naar wat God daarin geopenbaard heeft. Wie niet oordeelt naar wat God geopenbaard heeft, die zijn de opstandigen.” (Soera 5:47)
Dat is cruciaal. De Koran roept de christenen van Mohammeds tijd op om te oordelen op basis van het Evangelie. Hoe kan dat, als dat Evangelie dan al corrupt zou zijn?
Een tegenstrijdigheid
Hier stuiten we op een diepere spanning in de islamitische visie. Als de Torah en het Evangelie door Allah zijn geopenbaard, en zijn woorden onveranderlijk zijn, hoe kan men dan toch zeggen dat deze boeken zijn vervalst?
Vanuit christelijk oogpunt is dit een fundamenteel probleem. Want het leidt tot deze vraag:
Als Allah zijn woorden niet kan bewaren, waarom zouden we dan vertrouwen hebben in de Koran?
De islam belandt hier in een cirkelredenering: de Koran bevestigt de Bijbel, maar wanneer die Bijbel de Koran tegenspreekt, zegt men dat de Bijbel vervalst is – wat weer verdedigd wordt met de Koran.
Bewijs voor deze “vervalsing” – zowel archeologisch als tekstueel – ontbreekt echter geheel en is dus een zwak punt in de islamitische verdediging. Er is simpelweg geen concreet moment aan te wijzen waarop deze vermeende corruptie zou hebben plaatsgevonden. Het was nog niet gebeurd in de tijd van Mohammed, maar de oudste handschriften van de Bijbel gaan terug tot de tijd vóór Mohammed. Het argument vanuit de islam is dus onhoudbaar.
God bewaart Zijn Woord
De Bijbel zegt over zichzelf:
“Ik waak over mijn woord om dat te doen.” (Jeremia 1:12)
“God is geen man dat Hij liegen zou, of een mensenkind dat Hij berouw zou hebben.” (Numeri 23:19)
Christenen geloven dat God niet alleen zijn boodschap openbaart, maar ook dat Hij ervoor zorgt dat die boodschap bewaard blijft. Dat vertrouwen op Gods voorzienigheid is wezenlijk voor het christelijk geloof. Daarom geloven christenen dat de Bijbel vandaag nog steeds betrouwbaar is.
Wanneer de Koran beweert dat eerdere geschriften door Allah zijn geopenbaard, zou men verwachten dat ook die boeken zijn bewaard – tenzij Allah faalt in het beschermen van zijn Woord. Maar dat kunnen oprechte christenen en moslims niet accepteren.
Wat zegt dit over de Koran?
Als de Koran zegt dat zij de eerdere openbaringen bevestigt, maar er inhoudelijk mee in tegenspraak is, dan kan zij niet beide tegelijk waarmaken. Dan moet een van de twee niet van God zijn.
Nergens in de Koran staat dat het Evangelie verdwenen is. Integendeel, men wordt juist opgeroepen erin te geloven en ernaar te handelen (Soera 5:47). Het Evangelie bestond dus nog, en was kennelijk beschikbaar.
Er is geen enkel historisch bewijs voor een “Indjil van Jezus” als een losstaande tekst die ooit heeft bestaan. Alle vroegchristelijke bronnen wijzen op de vier evangeliën als de betrouwbare overlevering van Jezus’ leven en leer.
Als christenen kunnen we zeggen: God is waarachtig. Zijn Woord is betrouwbaar. En Hij heeft ervoor gezorgd dat Zijn boodschap bewaard is gebleven – van Genesis tot Openbaring. De woorden van Jezus blijven dan ook gelden:
“De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen zeker niet voorbijgaan.” (Matteüs 24:35)
De enige juiste conclusie die we kunnen trekken is dat de tekst van de Koran niet betrouwbaar overgeleverd is. Archeologisch en linguïstische ontdekking bevestigen dit. Door alle veranderingen in de tekst en het vernietigen van verschillende manuscripten is het goed mogelijk dat de oorspronkelijke boodschap van Mohammed veel dichter bij de Bijbel lag dan de Koran die moslims vandaag de dag hebben.