Het is een opvallend feit voor iedereen dat zich verdiept in de vroege islamitische geschiedenis, de Koran ontbreekt in de begintijd van de islam. De vroegste bronnen die we hebben en die de vroege moslims beschrijven noemen nergens de Koran. Vaak worden ze ook geen moslim genoemd, maar Ismaëlieten of Saracenen. Er wordt wel naar een aantal heilige schriften verwijzen, maar géén van allen zijn de Koran.
We vinden wel allerlei Koran teksten op munten e.d. Die variëren echter wel van de teksten zoals we die in de Koran tegenkomen. Het meest duidelijke voorbeeld is natuurlijk de Rotskoepel. Deze teksten werden aangebracht onder de leiding van Abd al-Malik. Dit zijn de oudste bewaard gebleven teksten uit de Koran, alleen wijken ze af van de canonieke tekst in de Koran. Hoe kan dat als de tekst van de Koran allang was vastgesteld onder Uthman?
De Islam lijkt zichzelf in het begin helemaal niet als aparte religieuze beweging te zijn, los van het Jodendom en Christendom. Pas onder Abd al-Malik ging men zich tegen deze twee religies afzetten en een eigen onderscheiden verhaal opstellen. De Islam werd ook pas vanaf dit moment echt een “Arabische religie”.
Dit verklaart het feit dat de Koran in de eeuwen voor Abd al-Malik geheel afwezig was in de levens van de eerste moslims. Hoe zouden we de afwezigheid anders kunnen verklaren van een boek wat allang zou bestaan en wat werd gezien als een directe openbaring van Allah? De simpele verklaring is vaak de juiste, het boek bestond nog helemaal niet.
Pas op het moment dat de Koran onder Abd al-Malik wordt samengesteld komen we de Koran ook tegen in de historische bronnen, zowel de islamitische als niet-islamitische.