De Koran noemt eerdere openbaringen die we in de Bijbel vinden — de Tawrat (Thora), Zabūr (Psalmen), en Indjīl (Evangelie). De Koran spreekt zelfs heel positief over die openbaringen en verwijst moslims er ook naar. Toch spreekt de Koran deze openbaringen op een paar punten tegen. Hoe moeten we dit zien?
Bevestigt De Koran de eerdere boeken?
Belangrijke verzen:
- Sura 2:285: “De Boodschapper gelooft in wat er is neergezonden op hem van zijn Heer, net zoals de gelovigen; zij geloven in Allah, Zijn engelen, Zijn boeken…”
- Sura 3:3–4: “Hij heeft het Boek naar jou neergezonden als bevestiging van wat vóór jou was… Hij zond de Tawrat en de Injīl als leiding voor de mensen.”
- Sura 5:44–48: “Er is zeker geopenbaard aan jullie de Tawrat… en Wij zonden na hen in hun voetstappen Isa, die bevestigde wat vóór hem was nou Tawrat; en Wij gaven hem de Indjīl… En laat de mensen van de Bijbel oordelen volgens wat erin gebaseerd is.”
Deze verzen erkennen de Tawrat en Indjīl als openbaringen, met begeleiding en licht — en ze roepen op om daaruit te oordelen.
Wat zegt de Koran letterlijk?
Deze verzen brengen moslims vaak in verlegenheid. Immers, de Koran spreekt de Bijbel regelmatig tegen en brengt soms feiten uit de Bijbel verkeerd. De oplossing van moslim apologeten is dan dat de Bijbel veranderd zou zijn. Joden en christenen zouden hun teksten vervalst hebben. De Koran spreekt echter nergens van verandering of vervalsing. Het lijkt wel te spreken van verkeerde interpretatie, maar dat heeft niets met de juistheid van het geschreven woord te maken. Zowel de Tawrat, Indjiel en ook de Zabur waren in de tijd van Mohammed al lang op schrift gesteld.
a. Bevestiging
- “Bevestigend wat vóór hem was” (muṣaddiqan limā maʿahum): de Koran presenteert zich als voortzetting, geen vervanging.
- “Begeleid door het Licht”: Tawrat en Injīl worden omschreven als leiding en licht.
b. Formele erkenning
- Sura 10:94 zegt: “Als je twijfelt, vraag dan aan hen die het Boek vóór jou lazen.”
- Dat vragen als je twijfelt kan natuurlijk alleen als de openbaringen er nog waren.
c. Interpretatie
De Koran zegt nergens letterlijk dat de Tawrat, Zabur of Injil in hun geheel vervalst zijn. Wat het wel zegt:
- Sommige joden zouden “woorden hebben veranderd na ze gehoord te hebben” (Surah 2:75).
- Sommigen zouden “delen van het Boek verdraaien met hun tong” (Surah 3:78).
- Anderen zouden “het Boek met hun handen schrijven en zeggen: dit is van Allah” (Surah 2:79).
Belangrijk: dit gaat vaak over verkeerde interpretatie, niet expliciet over tekstuele corruptie van de originele teksten als geheel.
Pas in latere islamitische commentaren (zoals bij Ibn Hazm, 11e eeuw) ontstaat de nadrukkelijke leer dat de teksten zelf zijn aangepast.
Wanneer zou die vervalsing dan hebben plaatsgevonden?
Moslims die geloven dat de Bijbel is vervalst, staan voor een serieus probleem:
A. Voor de tijd van Mohammed?
Als de Bijbel vóór Mohammed (begin 7e eeuw) al vervalst zou zijn, waarom zegt de Koran dan dat de Tawrat en Injil “leiding en licht” bevatten?
Surah 5:46 – “En Wij gaven hem (Jezus) de Injil, waarin leiding en licht is…”
Surah 5:47 – “Laat de mensen van het Evangelie oordelen volgens wat Allah daarin heeft neergezonden.”
Conclusie: Volgens deze verzen waren de geschriften in Mohammeds tijd nog in gebruik en betrouwbaar.
B. Ná de tijd van Mohammed?
Dit is historisch onhoudbaar. Tegen die tijd waren de christelijke en joodse geschriften al wijd verspreid over drie continenten, in verschillende talen (Grieks, Latijn, Syrisch, Koptisch, Ethiopisch enz.).
Je zou wereldwijd alle handschriften moeten vernietigen en vervangen zonder dat iemand het doorheeft – een onmogelijke operatie.
Wat zeggen de oudste manuscripten?
De oudste complete handschriften van Bijbelse teksten dateren ruim vóór de tijd van Mohammed (570–632):
|
📘 Boekdeel |
📜 Manuscript |
📅 Datering |
|
OT (Thora) |
Dode Zee-rollen |
250 v.Chr. – 50 n.Chr. |
|
NT (Evangelie) |
P52 (Joh. 18-fragment) |
ca. 125 n.Chr. |
|
NT volledig |
Codex Sinaiticus / Vaticanus |
4e eeuw (325–360 n.Chr.) |
|
Psalmen |
DSS en Codex Alexandrinus |
1e eeuw v.Chr. – 5e eeuw |
De teksten waarover de Koran spreekt bestonden al eeuwen in een vrijwel identieke vorm.
Verschillen tussen manuscripten zijn er, maar die zijn marginaal en niet ideologisch gericht (zoals een ‘Mohammed-profetie’ toevoegen of een triniteitsleer verwijderen).
Er zijn duizenden vroege citaten van kerkvaders (zoals Ireneüs, Tertullianus, Origenes, enz.) die al in de 2e en 3e eeuw grote delen van het NT letterlijk aanhalen. Het is dus onmogelijk dat de tekst daarna nog “stiekem” is aangepast.
Wat betekent dit?
Moslims die claimen dat de Bijbel is vervalst, moeten aannemen dat dit is gebeurd vóór of tijdens de tijd van Mohammed. Maar dan:
- Waarom spreekt de Koran zó positief over deze geschriften?
- Waarom beveelt de Koran om joden en christenen te raadplegen (Surah 10:94)?
- Waarom hebben we nog steeds complete manuscripten uit die tijd die overeenkomen met de huidige Bijbel?
Conclusie: er is geen historisch moment aan te wijzen waarop een massale vervalsing van de Bijbel zou hebben plaatsgevonden.
Waarom dan tóch die claim?
De gedachte dat de Bijbel is vervalst, ontstond pas later in islamitische geschiedenis toen moslimgeleerden merkten dat de christelijke en joodse geschriften Mohammed niet als profeet erkenden. Toen ontstond de logica:
“Als Mohammed in de Bijbel had moeten staan, maar dat staat er niet — dan moet de Bijbel wel vervalst zijn.”
Maar dat is een cirkelredenering. De afwezigheid van Mohammed in de Bijbel is eerder een indicatie dát hij niet door deze boeken werd aangekondigd — niet dat die boeken corrupt zijn.
Samenvatting
- De Koran spreekt met respect over de eerdere boeken.
- Er is geen historisch bewijs dat de Bijbel later is vervalst.
- De oudste handschriften van de Thora, Psalmen en Evangelie zijn ouder dan Mohammed en komen sterk overeen met onze moderne Bijbel.
- De bewering van tekstvervalsing is een theologische noodgreep, ontstaan om het uitblijven van verwijzingen naar Mohammed in de Bijbel te verklaren.
Daarom is er geen geloofwaardige periode aan te wijzen waarin de Thora, Psalmen of Evangeliën collectief zijn aangepast of vervangen.